کد خبر: 3308

تاریخ انتشار: 17 شهریور 1400

چرا سر مبارک امام حسین(ع) آیه ۹ سوره کهف را خواند؟

بدن‌های مطهر اصحاب کهف به مرور برای مردم مقدس شمرده و مسجدی در آن منطقه بنا شد، اما در قضیه امام حسین علیه‌السلام حتی حرمت ابدان را حفظ نکردند. حجت‌الاسلام موسوی مطلق در برنامه تلویزیونی “خوشبخت” با اشاره به اینکه دشمن برگی دیگر از جنایات خود را طی حرکت کاروان حضرت اباعبدالله علیه‌السلام به سمت […]

بدن‌های مطهر اصحاب کهف به مرور برای مردم مقدس شمرده و مسجدی در آن منطقه بنا شد، اما در قضیه امام حسین علیه‌السلام حتی حرمت ابدان را حفظ نکردند.

حجت‌الاسلام موسوی مطلق در برنامه تلویزیونی “خوشبخت” با اشاره به اینکه دشمن برگی دیگر از جنایات خود را طی حرکت کاروان حضرت اباعبدالله علیه‌السلام به سمت کوفه و شام بروز داد، گفت: دشمن سرهای مطهر را به همراه کاروان شهر به شهر و دیار به دیار عبور می‌داد. طی این ماجرا معجزاتی دیده شد. یکی از این معجزات، تلاوت قرآن از سوی سر مبارک امام حسین است.

وی افزود: یکی از محققان ما مرحوم شیخ علی فلسفی لطفی بود. وی تألیفات زیادی داشت. مرحوم فلسفی کتابی داشت با مضمون آیاتی که صرفاً سر مطهر امام حسین تلاوت کرد. به اعتقاد وی سر مطهر امام حسین علیه‌السلام ۱۲۰ جا قرآن خوانده است، از جمله آنکه در دو جا یعنی در کوفه و شام آیه ۹ سوره کهف را خوانده است، آنجا که خداوند می‌فرماید «أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْکَهْفِ وَ الرَّقیمِ کانُوا مِنْ آیاتِنا عَجَباً»؛ یعنی «مگر پنداشتى اصحاب کهف و رقیم [=خفتگان غار] از آیات ما شگفت بوده است؟»

وی افزود: «زید بن ارقم» روایت می‌کند سر مطهر امام هنگام ورود به شهر این آیه را می‌خواند. به طور قطع خداوند قصد دارد ارتباطی بین این دو ماجرا در ذهن مخاطب برقرار کند. مثلاً همچنان که اصحاب کهف در برابر جریان ظلم و حکومت ظالم و مستبد ایستادند و از شهر فاصله گرفتند، امام نیز برابر ظالمان ایستاد و از شهر و دیار خود خارج شد، با این تفاوت که تقدیر الهی بر این بود که دست دشمن به اباعبدالله برسد و خون ایشان را بر زمین جاری کند.

موسوی‌مطلق ادامه داد: در ماجرای اصحاب کهف، بدن‌های آنها برای مردم مقدس شمرده و مسجدی در آن منطقه بنا شد، اما در قضیه امام حسین، حتی حرمت ابدان را حفظ نکردند. در عین حال در طول زمان نه تنها مضجع شریف امام مقدس شمرده شد بلکه کل زمین کربلا نیز تقدس یافت. در هر صورت اگر مقایسه‌ای بین اصحاب کهف و سیدالشهدا داشته باشیم،‌ انسان متوجه معارفی می‌شود، همچنان که روزی پرده از سرّ اصحاب کهف برداشته شد، روزی هم پرده از ماجرای اباعبدالله به عنوان سرّالله برداشته می‌شود. در آن زمان مردم خواهند فهمید چرا امام حسین با خانواده خود در سرزمین کربلا حضور یافتند.

این کارشناس دینی ماجرای اربعین را جلوه‌ای از سند پیروزی امام حسین بر جبهه دشمن دانست و گفت: هرچه جلوتر می‌رویم، اسرار بیشتری از قیام سیدالشهدا هویدا می‌شود؛ گویا نور امام حسین هر روز بیشتر نمایان می‌شود. قداستی که درباره اصحاب کهف می‌بینیم، درباره سیدالشهدا در سطح کل عالم مشاهده می‌کنیم. در همین رزمایش عظیم اربعین که هر روز پر رونق‌تر از سال‌های قبل می‌شود، چه اتفاقی در عالم می‌افتد که رسانه‌ها توانایی مقابله با آن را ندارند، همان رسانه‌هایی که همواره در صدد تخریب چهره شیعه در عالم هستند. اربعین گویای آن است که امام حسین خون خویش را تقدیم کرد تا مردم در هر زمان و مکانی از حیرت و ضلالت بیرون بیایند؛ از این رو در زیارت اربعین از قول امام صادق علیه‌السلام می‌خوانیم «بَذَلَ مُهجَتَهُ فیکَ لِیَستَنقِذَ عِبادَکَ مِنَ الجَهالَهِ وحَیرَهِ الضَّلالَهِ»؛ یعنی بارخدایا، من گواهى مى‌دهم که آن بزرگوار … خون خود را در راه تو نثار کرد تا بندگانت را از جهالت و سرگشتگىِ گمراهى برهاند.» «مُهجَه» به معنای خون قلب است، یعنی بدترین حالتی که یک انسان خونش روی زمین ریخته می‌شود.

می پسندم(0)نمی پسندم(0)
ارسال دیدگاه